کودک‌تان باید تنها بخوابد

  این‌که آیا والدین و به خصوص مادر باید به کودک‌ اجازه دهند در کنار آنها بخوابد یا نه همیشه مورد اختلاف‌نظر روان‌شناسان بوده است. در طول سال‌های اخیر بحث‌های زیادی در این باره شده و به تناوب این کار را لازم و مخرب دانسته‌اند. اما نتایج تحقیقات جدید باعث شده متخصصان بیش از همیشه والدین را از خوابیدن کنار فرزندشان منع کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد خوابیدن کودک کنار مادر تاثیرات منفی روانی و بیولوژیک دارد. محققان توصیه می‌کنند پس از به دنیا آمدن کودک، پدر و مادر باید هر چه سریع‌تر او را از رختخواب‌شان بیرون کنند. به خصوص وقتی دوران شیرخواری کودک تمام می‌شود دیگر او نباید کنار پدر و مادرش بخوابد. بررسی‌هایی که روی خواب کودکان انجام شد نشان داد فرزندانی که کنار مادرشان می‌خوابند به نسبت آنهایی که شب را تنها می‌خوابند، بخش کمتری از زمان استراحت‌شان را در خواب عمیق هستند. علت این امر صدای نفس‌های مادر و همین‌طور حرکت‌های او در کنار فرزندش است. البته عکس این تاثیر بر مادر هم وجود دارد و بر خواب او تاثیر منفی می‌گذارد. علاوه بر این، خوابیدن در کنار والدین، شخصیت کودکان را سخت وابسته و آسیب‌پذیر می‌کند. در عوض کودکانی که تنها می‌خوابند اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کنند و شخصیت مستقل و قدرتمندشان را زود‌تر و بهتر بازمی‌یابند.
 
چه کارهایی حرف شنوی کودکان را افزایش می‌دهد؟

به گزارش سرویس اجتماعی برنا به نقل از وبدا، زهرا افسری کارشناس اداره روان وزارت بهداشت با اشاره به این که فرزند پروری تاثیر مستقیمی بر رشد بهینه جسمانی کودکان دارد، اظهار داشت: آموزش مهارت‌های فرزند پروری ارتباط متقابل والدین با یکدیگر و با فرزندانشان را بهبود بخشیده و در نتیجه اختلافات والدین در رابطه با شیوه تربیت کودک را کاهش می‌دهد.

وی افزود: آموزش مهارت‌های فرزند پروری منجر به کاهش اضطراب و افزایش اعتماد به نفس در والدین می‌شود و اگر والدین مهارت‌های مدیریت مناسب رفتارهای کودکان را بیاموزند، رابطه بهتری با فرزندانشان برقرار کرده و در نهایت خودشان نیز احساس رضایت بیشتری می‌کنند.

کارشناس اداره روان، خودداری از هرگونه تماس فیزیکی، تماس چشمی و هر گونه ارتباط کلامی را از جمله اصول مهم فرزند پروری عنوان کرد و گفت: با به کارگیری روش های صحیح دستور دادن، میزان پاسخگویی کودکان به توصیه‌های والدین و به عبارتی حرف شنوی آن‌ها افزایش می‌یابد.

به گفته افسری، رابطه مناسب والدین و فرزندان، زمینه ساز تسهیل در شناسایی رفتارهای پرخطر، مشکلات جسمی، روانی و اجتماعی مانند سوء مصرف مواد، خودکشی، ایدز، هپاتیت و سایر آسیب‎های تهدید کننده در نوجوانان می‌شود و امکان مداخله مؤثر را فراهم می‌کند.

 خواب منظم ،  مدت  از زمان بیداری تا خواب را با به وجود آوردن احساس امنیت و
راحتی بیشتر برای کودکتان دلپذیرتر می سازد . برای نتیجه بخش بودن زمان خواب منظم ،
و استمرار آن تا آینده ، به نحوی که نه تنها برای کودکتان ، بلکه برای خود شما نیز
ثمر بخش باشد ، سلسله اتفاقات قابل پیش بینی را که هر شب و همواره به یک صورت دنبال
می کنید ، کنارهم قراردهید . نظم حقیقی شکل خواهد گرفت و با بزرگتر شدن کودکتان ،
تغییر خواهد کرد ، اما اصول به همان صورت باقی می ماند . در این مرحله سنی ، برنامه
منظم زمان خواب ، ممکن است شامل مراحل پوشیدن لباس خواب ، مسواک زدن دندان های کودک
و خواندن قصه جذابی برای او باشد . همچنین ممکن است برنامه منظم خواب از نظر شما
شامل حمام کردن ،  داستان گفتن ، نوشیدن یک لیوان آب و گفتن داستان دیگری باشد .
این بستگی به خود  شما دارد ، که بخواهید عمل خوابیدن سریعتر و آسانتر انجام شود ،
و یا برای تنوع ، 20 تا 30 دقیقه را به کودکتان اختصاص داده و برایش قصه بگویید ،
او را در آغوش بگیرید و با هم باشید .

اگر قبل از خواب ، ساعتی را به بازی آرامی اختصاص دهید ، برنامه خواب منظم به
بهترین نحوه انجام خواهد شد . این عمل باعث پایین آوردن سطح فعالیت کودکتان شده و
سیستم عصبی او را آرام می سازد .

بازی های پر تحرک ، بدو بدو ، غلغلک دادن و حتی تماشای فیلمی پر تحرک ، باعث
تأخیر در عمل خوابیدن  و ایجاد بد خوابی می شود  . مثال های زیر ،  باعث ایجاد نظم
در جریان خوابیدن شده و نه تنها برای کودکتان ، بلکه برای شما نیز مفید خواهد بود :

1 - تنظیم زمان خواب و پیروی از آن

اگر برنامه منظم خواب از الگویی طبیعی و مستحکم پیروی کند ، ساعت بدن کودک به
سرعت خود را با آن برنامه سازگـار می سازد .

2 – هشدار قبل از خواب

درست قبل از ساعت خواب ، توجه کودکتان را به این
مسأله جلب کنید که روز در حال تمام شدن است . ممکن است کودک شما هنوز برای قضاوت
خیلی کوچک باشد .  بنا بر این به طور مثال اگر بگویید5 دقیقه بیشتر به زمان خواب
نمانده ، احتمالاً برایش قابل درک نخواهد بود . در عوض با ربط  دادن موارد گوناگون
به یکدیگر ،  می توانید زمان را به کودکتان بیاموزید . برای شروع اولین قسمت از
برنامه منظم خواب  ، اسباب بازی ها را جمع کنید ، و به این ترتیب برنامه منظمتان را
با علامتی که حاکی از تمام شدن روز باشد شروع  می کنید .

برخی از والدین ، نزدیک شدن به زمان خواب را با استفاده از زنگ ساعت گاز
آشپزخانه نشان می دهند . به این ترتیب کودک یاد می گیرد که صدای زنگ  به معنی زمان
خواب است . از آنجا که کودک می داند شما نمی توانید با گاز و دستگاه هایی از این
قبیل بحث کنید ، متعاقباً به شی ء سوم شخص اجازه داده می شود تا زمان را اعلام کرده
و میل به اعتراض را کاهش دهد .

3 – پیشنهاد تنقلات

تنقلات سبکی که شامل پروتئین و کربوهیدرات است ، مانند
تکه کوچکی  پنیر و کمی نان گندم ، باعث خواب شده و کمک می کند تا کودک ، تمام شب را
بخوابد . کربوهیدرات ، باعث خواب آلودگی شده و پروتئین ، مقدار قند خون را تا زمان
صبحانه ثابت نگه می دارد . حتماً بعد از خوردن نان و پنیر ، دندان های کودک را
مسواک بزنید .

4 – حمام آب گرم قبل از خواب

با افزایش تدریجی دمای بدن کودکتان ، او را
آماده خوابیدن کنید . همچنین بازی با اسباب بازی هایش در حمام به او آرامــــش می
دهد .

5 – پوشیدن لباس خواب

لباس های راحت و بدون بند انتخاب کنید که نه زیاد
گرم و نه نازک باشد .

6 – خواندن داستان مورد علاقه کودکان

خواندن داستان برای کودک نوپایتان ،
برنامه فوق العاده آرامش بخشی است . به خصوص اگر داستان مورد علاقه اش را انتخاب
کرده باشید ، مانند داستان شنگول و منگول . توجه داشته باشید که کودک شما ، با
بزرگتر شدن ،  داستان های بیشتر و متنوع تری از شما می خواهد .

7– اطمینان از تنها نبودن کودک

خرس اسباب بازی یا عروسک مورد علاقه اش ،
باعث راحتی و آرامش ، هنگام خوابیدن می شود .

8 – حذف یا محدود کردن محتویات شیشه شیر

اگر کودک شما هنگام خوابیدن نیاز به شیشه دارد اطمینان حاصل کنید که درون شیشه فقط آب است . شیر ، غذای کمکی ،  یا آب میوه  اطراف  دندان های  کودک جمع شده و باعث کرم خوردگی دندان حتی در نوزادان می شود .

خواب کودک و هر چه به آن مربوط می شود، از خواباندن او و بیداری های شبانه دوران نوزادی گرفته تا به رختخواب فرستادن کودکان بازیگوش در سن دبستان، یکی از مشغله های همیشگی ذهن پدر و مادرها و پرستاران کودک است.

اما یک کودک از تولد تا پایان نوجوانی به چه میزان خواب در شبانه روز نیاز دارد؟ در زیر، پاسخ یک کارشناس در سایت جام جم را به این پرسش می خوانید:
در ۱ تا ۴ هفتگی:
نوزادان معمولا ۱۵ تا ۱۸ ساعت در روز می‌خوابند، اما فقط در یک دوره کوتاه ۲ تا ۴ هفته‌ای. نوزادان نارس بیشتر می‌خوابند و نوزادانی که قولنج می‌کنند کمتر. از آنجا که نوازادان هنوز ساعت بیولوژیکی داخلی ندارند، الگوهای خوابشان با چرخه روز و شب هماهنگ نیست. در حقیقت آن ها اصلا از الگوی خواب خاصی پیروی نمی‌کنند.
ا تا ۴ماهگی :
در سن ۶ هفتگی نوزاد شروع به هماهنگ کردن ساعت بیولوژیک بدن خود می‌کند و شما پیدایش الگوهای منظم خواب را در او خواهید دید. در این زمان، کودک چند بار در شبانه روز و هر بار بین ۴ تا ۶ ساعت می خوابد و  کم کم سردرگمی ‌بین روز و شب پایان می پذیرد.
۴ تا ۱۲ ماهگی:
در حالی که میزان خواب بهینه در این سن ۱۵ ساعت در شبانه روز است، بیشتر نوزادان تا ۱۱ ماهگی فقط در حدود ۱۲ ساعت در روز می‌خوابند. ایجاد یک الگوی خواب مناسب برای کودک، در این زمان، باید از هدف های اصلی پدر و مادرها باشد. هر قدر که نوزاد  بزرگ‌تر می‌شود اجتماعی ‌تر خواهد شد و الگوی خوابش نیز به بزرگسالان شبیه تر می‌شود.
نوزادان معمولا در طول روز ۳ بار چرت می‌زنند که این تعداد در ۶ ماهگی به ۲ بار در روز کاهش مییابد. در این سن یا کمی زودتر، کودک می‌تواند تمام طول شب را بخوابد. ایجاد الگوی زمانی مناسب برای چرت زدن کودک را باید به زمانی که ساعت بیولوژیکی او کامل شده موکول کنید .چرت صبحگاهی کودک معمولا در ساعت ۹ صبح است و یک ساعت طول می‌کشد. چرت بعدازظهر او بین ساعت ۱۲ تا ۲ است و یک تا دو ساعت طول می‌کشد و آخرین چرت او بین ساعت ۳ تا ۵ بعدازظهر است.
۱ تا ۳ سالگی:
در سن یک سالگی و بین ۱۸ تا ۲۱ ماهگی کودک دیگر صبح‌ها چرت نمی‌زند و فقط یک بار در طول روز می خوابد. کودکان نو پا به ۱۴ساعت خواب در شبانه ‌روز نیاز دارند، اما معمولا فقط نزدیک به۱۰ساعت می‌خوابند.
بیشتر کودکان هنوز در ۲۱ تا ۳۶ ماهگی به خواب نیمروز نیاز دارند که مدت آن بین ۱ تا ۳/۵ ساعت تغییر می کند. آن ها معمولاْ بین ساعت ۷ تا ۹ شب به تخت می‌روند و بین ساعت ۶ تا ۸ صبح بیدار می‌شوند.
۳ تا ۶ سالگی:
کودکان در این سن هم، بین ساعت ۷ تا ۹ شب به تخت می‌روند و بین ساعت ۶ تا ۸ صبح بیدار می‌شوند. در ۳ سالگی هنوز بیشتر کودکان در نیمروز استراحت می کنند. در حالی که در ۵ سالگی کمتر این کار را انجام می‌دهند و  خواب نیمروزی کوتاه تر می‌شود. معمولا کودک بعد از ۳ سالگی نباید هنوز دچار بی‌نظمی ‌در خواب باشد.
۷ تا ۱۲ سالگی: 
در این سن با افزایش روابط اجتماعی، مدرسه و فعالیت های خانوادگی، ساعت خواب شبانه کودک دیرتر می‌شود، اما هنوز هم برخی کودکان در این سن ساعت ۹ شب می‌خوابند. اما بیشتر آن ها بین ساعت ۷:۳۰ تا ۱۰ شب به رختخواب می روند. اگر چه کودکان در این سن به ۹ تا ۱۲ ساعت خواب شبانه روز نیاز دارند، میانگین خواب آن ها فقط 9 ساعت است.
۱۲ تا ۱۸ سالگی:
خواب مناسب به همان اندازه دوران کودکی برای سلامتی نوجوانان هم لازم است. کارشناسان دریافته‌اند که ممکن است نوجوانان بیشتر از زمان کودکی شان بخوابند. اگر چه فشارهای اجتماعی در این سن مانع از خوب خوابیدن نوجوانان می‌شود، بدن آن ها به ۶ تا ۸ ساعت خواب در شبانه روز نیاز دارد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : یکشنبه ٤ دی ۱۳٩٠ | ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ | نویسنده : ساعد و امیر حسین | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.