یار مرا ، غار مرا ، عشق جگرخوار مرا

 نور تویی ، سور تویی ، دولت منصور تویی

مرغ کُه طور تویی ، خسته به منقار مرا

 قطره تویی ، بحرتویی ، لطف تویی ، قهر تویی

قند تویی ، زهر تویی ، بیش میازار مرا

 حجره خورشید تویی ، خانه ی ناهیدتویی

روضه ی امید تویی ، راه ده ای یار مرا

 روز تویی ، روزه تویی ، حاصل دریوزه تویی

آب تویی ، کوزه تویی ، آب ده این بار مرا

 دانه تویی ، دامتویی ، باده تویی ، جام تویی

پخته تویی ، خام تویی ، خام بمگذارمرا

 این تن اگر کم تندی ، راه دلم کم زندی

راه شدی ، تا نبدی این همه گفتار مرا (مولوی)

/ 2 نظر / 26 بازدید
محمدعلی صادقی

واقعا وبتون زیباست درود بر شما دوست عزیز[گل]

امیر

شرمنده ام قرآن" قرآن ! من شرمنده توام اگر از تو آواز مرگی ساخته ام كه هر وقت در كوچه مان آوازت بلند میشود همه از هم میپرسند " چه كس مرده است؟ " چه غفلت بزرگی كه می پنداریم خدا ترا برای مردگان ما نازل كرده است . قرآن ! من شرمنده توام اگر ترا از یك نسخه عملی به یك افسانه موزه نشین مبدل كرده ام . یكی ذوق میكند كه ترا بر روی برنج نوشته،‌یكی ذوق میكند كه ترا فرش كرده ،‌یكی ذوق میكند كه ترابا طلا نوشته ،‌یكی به خود میبالد كه ترا در كوچك ترین قطع ممكن منتشر كرده و ... ! آیا واقعا خدا ترا فرستاده تا موزه سازی كنیم ؟ قرآن ! من شرمنده توام اگر حتی آنان كه ترا می خوانند و ترا می شنوند ،‌آنچنان به پایت می نشینند كه خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند . اگر چند آیه از ترا به یك نفس بخوانند مستمعین فریاد میزنند " احسنت ...! " گویی مسابقه نفس است ... قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به یك فستیوال مبدل شده ای حفظ كردن تو با شماره صفحه ،‌خواندن تو آز آخر به اول ،‌یك معرفت است یا یك ركورد گیری؟ ای كاش آنان كه ترا حفظ كرده اند ،‌حفظ كنی ، تا این چنین ترا اسباب مسابقات هوش نكنند . خوشا به حال هر كسی كه